fbpx

Sustainable construction.

Co w praktyce oznacza zrównoważone budownictwo?

W budownictwie nadal wykorzystuje się głównie beton, szkło i stal, których produkcja wiąże się z wysoką emisją dwutlenku węgla. Jednak na rynku pojawiają się nowe rozwiązania, mające na celu redukcję śladu węglowego branży.

Według badań World Green Building Council sektor budowlany odpowiada za 39% całej emisji dwutlenku węgla na świecie. Liczba ta uwzględnia zarówno emisję związaną z codziennym funkcjonowaniem budynku (28% światowej emisji), jak i produkcją materiałów użytych do jego budowy oraz całym procesem budowlanym (11% światowej emisji). Nie chodzi więc tylko o sposób pozyskiwania materiałów, ale również o ich transport oraz koniec życia budynków, czyli ich rozbiórkę i zarządzanie powstałymi odpadami.

Idea gospodarki niskoemisyjnej zyskuje na popularności, dlatego rynek nieruchomości przejdzie w najbliższym czasie niemałą transformację, szczególnie w zakresie sposobu oceny budynków pod kątem ich emisyjności i wpływu na środowisko. Najbardziej oczywistą, ale również efektywną metodą ograniczenia emisji dwutlenku węgla jest całkowite wykluczenie konieczności wykorzystania nowych materiałów – efektywne projektowanie jest dzisiaj priorytetem, redukcja wykorzystywanych materiałów do minimum i wykorzystanie już istniejących struktur to zdecydowanie najlepsza i najbardziej zrównoważona strategia rozwoju, wpisująca się w trend tworzenia gospodarki obiegu zamkniętego. Redukcja rozmiarów budynków, maksymalne dostosowanie budynków do funkcji, jaką mają pełnić oraz odpowiedzialne pozyskiwanie materiałów wydają się kluczowymi zagadnieniami.

Produkcja cementu odpowiada za około 7% globalnej emisji dwutlenku węgla, stali za 7-9%. Oba materiały są kluczowe dla sektora budowlanego, a ich wytworzenie bardzo energochłonne, dodatkowo zakłada się, że w przyszłości będziemy zużywać ich jeszcze więcej niż dotychczas. Na razie te materiały nie mają zamienników odpowiednich do wykorzystania na masowym rynku. Dlatego ograniczenie ich wpływu na środowisko poprzez ponowne wykorzystanie konstrukcji, recykling czy zmniejszenie lub ograniczenie do zera emisji dwutlenku węgla w trakcie ich pozyskiwania i produkcji jest dzisiaj kluczowe.

Główne systemy certyfikacji zielonych budynków takie jak LEED czy BREEAM uwzględniają kilka praktyk pozyskiwania materiałów, które mogą pomóc spełnić konkretne wymagania. Badania nad oceną cyklu życia (LCA – Life Cycle Assessments) i wykazanie mniejszego wpływu na środowisko, skupienie na praktykach zrównoważonego budownictwa, promocja ponownego wykorzystania zasobów i materiałów z recyklingu, programy odbioru odpadów i ich przetwarzania – wszystko to przyczynia się do rozwoju systemów certyfikowania, które już od kilku lat są standardem na rynku biurowym i zdobywają coraz większą popularność w innych sektorach rynku nieruchomość. Architekci, deweloperzy, generalni wykonawcy i inni uczestnicy procesu budowlanego pracujący przy certyfikowanych projektach szybko zapoznają się z tymi problemami i dążą do ograniczenia emisji dwutlenku węgla.

Wydaje się, że chwilowo nie ma cudownego remedium, ponieważ w zależności od rejonu świata wyzwania stawiane przed sektorem budowlanym mogą znacznie się różnić. Według szacunków do 2060 r. powierzchnia budynków na całym świecie podwoi się, szczególnie dzięki boomowi budowlanemu w Azji i Afryce. Zakłada się, że 80% budynków, które będą użytkowane w Unii Europejskiej w 2050 r., już istnieje. Jednak około 97% budynków w UE nie jest wystarczająco wydajna, by spełnić przyszłe wymogi dotyczące redukcji emisji dwutlenku węgla. Głębokie modernizacje, które trzeba będzie przeprowadzić, by dostosować te budynki do nowych wymagań wobec efektywności obiektów, przełożą się na większą emisję. Zasadniczą rolę w tej sytuacji odegra zrównoważona produkcja materiałów.

Prace nad zrównoważoną strategią nie powinny jednak ograniczać się tylko do wyboru materiałów i starannego prowadzenia procesu budowlanego. Wykorzystywane materiały muszą pozwolić na osiągnięcie takich parametrów, które zminimalizują emisję dwutlenku węgla, gdy budynek będzie już użytkowany. Oprócz projektantów i architektów również deweloperzy i inwestorzy będą musieli zmienić sposób myślenia, ponieważ zagadnienie zrównoważonego rozwoju i wpływu budynków na środowisko nabiera coraz większego znaczenia. Według raportu IPCC, by zatrzymać globalne ocieplenie na poziomie 1.5°C, świat powinien osiągnąć zerową emisję CO2 około 2050 r. Oczekuje się, że ten cel zostanie osiągnięty głównie dzięki inicjatywom legislacyjnym i restrykcjom. Dekarbonizacja sektora budowlanego będzie jednym z głównych elementów, które pozwolą osiągnąć ten cel.

Przeczytaj też, jak przekształcić miasto zgodnie z ideą zrównoważonego rozwoju >>